MeDrAnDo
Medrei ca Bola de Cristal ensinándome o que era unha revolución. Agora necesitámola máis que nunca. Medrei xogando tódolos días, e só necesitaba as miñas mans. Medrei con esperanza, e ningún fillo de puta fará que pare de berrar que necesitamos a imaxinación, máis que nunca. Non máis cerebros destruidos, revolución dende dentro, non paredes de imaxinar polo que máis queirades...
6 comentarios
Alodia -
Samo -
vente o mércores a Coruña
ummm... quei che pido cousas sen ofreser nada
cando te vexa bícoche os pés
pardiez!
Samo -
Samo -
Samo -
os enunciados, que diría alguén con certos coñecementos en pragmática.
-arf-
anxeliña -
comunicareiche que o abrijo esta na tintoreria tal como se tiña planeado(en plan sacando o tema por sejir de pelma)ainda que o olor a birra xa tiña o seu encanto.
vemonos toleiron!
e esa foto non pode estar mais chuliña.en plan de rapasiño...um...non,non é o mesmo xDD.
e sije renovando!!que tampouco foi para tanto,non?xDD